آی میتران

تجربه یک آنلاین متفاوت



هوش مصنوعی

هوش مصنوعی

در علم رایانه ، هوش مصنوعی (AI) ، که گاهی اوقات به عنوان هوش ماشین نیز خوانده می شود ، بر خلاف هوش طبیعی است که توسط انسان نشان داده می شود. کتابهای درسی پیشرو AI این زمینه را به عنوان مطالعه "عوامل هوشمند" تعریف می کنند: هر وسیله ای که محیط خود را درک کند و اقداماتی انجام دهد که شانس خود را برای دستیابی به موفقیت در اهداف خود به حداکثر برساند. به طور عرفانی ، اصطلاح "هوش مصنوعی" اغلب برای توصیف ماشینها (یا رایانه ها) استفاده می شود که از عملکردهای "شناختی" که انسان با ذهن انسان در ارتباط است ، مانند "یادگیری" و "حل مسئله" تقلید می کنند.

هرچه ماشینها به طور فزاینده ای توانایی بیشتری پیدا می کنند ، وظایف در نظر گرفته شده که به "هوش" نیاز دارند ، اغلب از تعریف هوش مصنوعی حذف می شوند ، پدیده ای به نام اثر هوش مصنوعی شناخته می شود.  به عنوان مثال ، تشخیص شخصیت نوری اغلب به دلیل تبدیل شدن به یک فناوری معمول ، از مواردی که در نظر گرفته می شود AI است ، مستثنی است.  قابلیت های ماشین مدرن که عموماً به عنوان AI طبقه بندی می شوند شامل درک موفقیت آمیز گفتار انسان ، رقابت در بالاترین سطح در سیستم های بازی استراتژیک (مانند شطرنج و برو) ،  اتومبیل های مستقل ، مسیریابی هوشمند در شبکه های تحویل محتوا و شبیه سازی های نظامی است. .


هوش مصنوعی را می توان به سه نوع سیستم مختلف طبقه بندی کرد:
- تحلیلی

- الهام گرفته از انسان

- هوش مصنوعی انسانی شده است.

هوش مصنوعی تحلیلی تنها ویژگی های سازگار با هوش شناختی دارد. ایجاد بازنمایی شناختی از جهان و استفاده از یادگیری مبتنی بر تجربه گذشته برای آگاهی از تصمیمات آینده. هوش مصنوعی الهام گرفته از انسان عناصری از هوش شناختی و عاطفی دارد. درک احساسات انسانی ، علاوه بر عناصر شناختی ، و در نظر گرفتن آنها در تصمیم گیری آنها. هوش مصنوعی انسانی ویژگی های همه شایستگی ها (یعنی شناختی ، عاطفی و هوش اجتماعی) را نشان می دهد ، قادر به خودآگاهی است و در تعامل ها خودآگاه است.

هوش مصنوعی در سال 1956 به عنوان یک رشته آکادمیک تأسیس شد و در سالهای پس از آن چندین موج خوش بینی را تجربه کرد ،  به دنبال آن ناامیدی و از دست دادن بودجه (معروف به "AI زمستان") ،  به دنبال رویکردهای جدید ، موفقیت و تمدید بودجه. در بیشتر تاریخ خود ، تحقیقات هوش مصنوعی به زیر شاخه هایی تقسیم شده است که غالباً با یکدیگر ارتباط برقرار نمی کنند. این زیر رشته ها بر اساس ملاحظات فنی ، از جمله اهداف خاص (به عنوان مثال "رباتیک" یا "یادگیری ماشین") ، استفاده از ابزارهای خاص ("منطق" یا شبکه های عصبی مصنوعی) یا تفاوتهای عمیق فلسفی ساخته شده است. حوزه های فرعی نیز بر اساس عوامل اجتماعی (نهادهای خاص یا کار پژوهشگران خاص) ساخته شده است.

مشکلات سنتی (یا اهداف) تحقیقات هوش مصنوعی شامل استدلال ، نمایش دانش ، برنامه ریزی ، یادگیری ، پردازش زبان طبیعی ، ادراک و توانایی حرکت و دستکاری اشیاء است. هوش عمومی از جمله اهداف بلند مدت این حوزه است.  رویکردها شامل روشهای آماری ، هوش محاسباتی و هوش مصنوعی سنتی است. ابزارهای زیادی در هوش مصنوعی استفاده می شود ، از جمله نسخه های جستجو و بهینه سازی ریاضی ، شبکه های عصبی مصنوعی و روش های مبتنی بر آمار ، احتمال و اقتصاد. رشته هوش مصنوعی به علوم رایانه ، مهندسی اطلاعات ، ریاضیات ، روانشناسی ، زبانشناسی ، فلسفه و بسیاری زمینه های دیگر می پردازد.

این زمینه با این فرض پایه گذاری شده است که هوش انسانی "می تواند دقیقاً توصیف شود که می توان دستگاهی را برای شبیه سازی آن ساخت". این استدلال های فلسفی راجع به ماهیت ذهن و اخلاق ایجاد موجودات مصنوعی وقف شده با شعور شبیه به انسان ایجاد می کند. این موضوعات از دوران باستان توسط اسطوره ، داستان و فلسفه کاوش شده است. برخی افراد همچنین در صورت پیشرفت بدون مراقبت ، هوش مصنوعی را برای انسان خطری می دانند. برخی دیگر بر این باورند که هوش مصنوعی برخلاف انقلابهای فناوری قبلی ، خطر بیکاری گسترده را ایجاد می کند.

در قرن بیست و یکم ، تکنیک های هوش مصنوعی به دنبال پیشرفت همزمان در قدرت رایانه ، مقادیر زیادی از داده ها و درک نظری ، تجدید حیات را تجربه کرده اند. و تکنیک های هوش مصنوعی به یک بخش اساسی در صنعت فناوری تبدیل شده و به حل بسیاری از مشکلات چالش برانگیز در علوم کامپیوتر ، مهندسی نرم افزار و تحقیقات عملیات کمک می کند.

 




الناز پیراحمدی هستم فار غ التحصیل رشته نرم افزار، تولید محتوای به صورت حرفه ای و علاقه مند به کد نویسی php و اندروید هستم. امیدوارم بتونم دانشی رو که دارم از طریق آی میتران به اشتراک بذارم.

ارسال یک نظر جدید

نام شما
ایمیل (منتشر نخواهد شد)
آدرس وبسایت
کد امنیتی